خداحافظ تهران

 خداحافظ تهران و صدای غمگین قمریانت 

و نگاه مظلوم گربه هایت  

و‌  لبخند خسته مردمانت 

خداحافظ تهران و‌ غولواره هایت ،

و  موتور سوارهای لجوج‌ بلوارهایت ، اسنپی هایت،

عروس های هزار دامادت،

خداحافظ تهران و دست پنهان تمدن غریب آبادت ،  

و دختران چشم درشت خیابان هایت، 

از فرشته و دروس و نازی ابادت، 

 خداحافظ تهران و دزدهای کوچه خلوتت، 

دروغگویان گرگ صفت و ریش و پشمانت، 

و ضعیف کشان در‌‌‌‌‌نده خیابان کشتارگاهت،

خداحافظ تهران و‌کوه های «با هم و تنهایت»،

توچال و دربند و کلکچالت، 

 عاشقان پیشانی بلند سحر گاهت، 

خداحافظ تهران و طنین صدای مهربانانت ،

و پای پیرشان روی سنگفرشهایت، 

کنار درخت چنار هزار سالانت …

به وقت غروب…